Τρόποι για να αναπτύξουν τα παιδιά μας καλούς τρόπους

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

Από ηλικία περίπου 18 μηνών το παιδί αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι οι υπόλοιποι άνθρωποι έχουν συναισθήματα, όπως και το ίδιο. Επομένως, αυτό το ηλικιακό ορόσημο είναι μια καλή στιγμή για να ξεκινήσουμε να μαθαίνουμε στο παιδί ότι η συμπεριφορά του επηρεάζει τους άλλους. Φυσικά, αυτό είναι πιο εύκολο στα λόγια από ό,τι στην πράξη. Ωστόσο, οι καλοί τρόποι στην πραγματικότητα είναι μια ένδειξη ότι ενδιαφερόμαστε για τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων και έχουν να κάνουν περισσότερο με την ενσυναίσθηση και λιγότερο με τον τρόπο που κρατάμε το πιρούνι.

 

Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν ώστε να μεγαλώσουμε παιδιά με καλούς τρόπους;

 

Ξεκινάμε από νωρίς

Η ευγένεια είναι στάση ζωής, όχι απλώς ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε όταν είμαστε έξω. Έτσι, είναι σημαντικό να ξεκινήσουμε να μαθαίνουμε στο παιδί καλούς τρόπους από νωρίς, ώστε να γίνουν μέρος της αυθόρμητης συμπεριφοράς του, είτε είναι στο σπίτι είτε έξω.

 

Δίνουμε το καλό παράδειγμα

Είμαστε το πρώτο και πιο καθοριστικό πρότυπο για τα παιδιά μας και αυτό ισχύει και στην περίπτωση των καλών τρόπων. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να λέμε «ευχαριστώ» και «παρακαλώ» στον σύζυγό μας, αλλά και γενικά να συμπεριφερόμαστε με σεβασμό στους άλλους. Για παράδειγμα, αν όταν οδηγούμε το παιδί μάς ακούει να βρίζουμε ή μας βλέπει να είμαστε θυμωμένοι, τότε δεν αποτελούμε ένα καλό παράδειγμα προς μίμηση.

 

Είμαστε υπομονετικοί

Οι καλοί τρόποι του παιδιού δεν πρόκειται να προκύψουν από τη μία μέρα στην άλλη, επομένως πρέπει να έχουμε υπομονή κι επιμονή. Ένας βασικός κανόνας είναι να μαθαίνουμε στο παιδί μία νέα κοινωνική δεξιότητα κάθε μήνα. Για παράδειγμα, αν το παιδί είναι 2 χρονών, του μαθαίνουμε να λέει «γεια» όταν του μιλάει κάποιος και το επιβραβεύουμε κάθε φορά που το κάνει.

 

Κάνουμε μια ομαδική προσπάθεια

Η υιοθέτηση καλών τρόπων προϋποθέτει πολλή εξάσκηση και ενθάρρυνση. Έτσι, πρέπει και οι δύο γονείς αλλά και όσοι προσέχουν το παιδί (π.χ. η γιαγιά) να ενθαρρύνουν -και να αποθαρρύνουν- τις ίδιες συμπεριφορές του παιδιού, έτσι ώστε να μη λαμβάνει μπερδεμένα μηνύματα. Αν για παράδειγμα ο σύζυγός μας αφήνει το παιδί να πετάει το φαγητό του την ώρα που τρώει, ενώ εμείς όχι, τότε το παιδί δεν θα ξέρει τι περιμένουμε από αυτό.

Themakriti

Η ομάδα του themakriti σας φέρνει καθημερινά όλες τις τελευταίες έγκυρες ειδήσεις

Αφήστε το σχόλιο σας

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

Με την αποστολή του email σας αποδέχεστε τους Όρους & Προϋποθέσεις καθώς και την Πολιτική Απορρήτου του Themakriti.gr