Θλίψη έχει προκαλέσει στην οικογένεια της 3ης ΕΜΑΚ η απώλεια της «Ελπίδας», μιας 12χρονης σκυλίτσας τύπου Γερμανικού Ποιμενικού, η οποία υπηρέτησε επί σειρά ετών στον κρίσιμο τομέα της έρευνας και διάσωσης αγνοουμένων στην Κρήτη. Η Ελπίδα, εκπαιδευμένη σε επιχειρήσεις εντοπισμού, είχε συμμετάσχει σε πολυάριθμες αποστολές στο πεδίο, αποτελώντας αναπόσπαστο μέλος της επιχειρησιακής δράσης της υπηρεσίας.
Η απώλειά της γνωστοποιήθηκε μέσα από δύο συγκινητικές αναρτήσεις ανθρώπων που υπηρέτησαν μαζί της, οι οποίοι περιγράφουν όχι μόνο τη συμβολή της σε επιχειρήσεις διάσωσης, αλλά και τον ιδιαίτερο δεσμό που είχε αναπτυχθεί μεταξύ της ίδιας και των χειριστών της.
Με ιδιαίτερα συγκινητικά λόγια αποχαιρετά την “Ελπίδα” ο συνοδός-χειριστής διασωστικού σκύλου της 3ης ΕΜΑΚ, αρχιπυροσβέστης Δημήτρης Σπηλιωτάκης:
«Κάποιοι τα ονομάζουν ζώα συντροφιάς.
Κάποιοι άλλοι τα χειρίζονται σαν ζώα εργασίας…
Είναι όμως και κάποιοι άνθρωποι που διακρίνουν μέσα απο αυτά μια ακόμα ζωούλα του Θεού. Μια ψυχούλα που μας βλέπει μέσα απο αυτά τα μάτια χωρίς ανιδιοτέλεια.
Μια ψυχούλα που δεν περιμένει από εμάς τίποτα άλλο από λίγη τροφή και νεράκι, για να μας δώσει το πιο πολυτιμότερο πράγμα: Αφοσίωση και αγάπη.
Μια τέτοια ψυχούλα του Θεού ήταν και η “Ελπίδα”, ένα σκυλί που τον περισσότερο χρόνο της ζωής του τον πέρασε στην προσφορά. Ένα σκυλί που λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που έδειξε από μικρό, επιλέχτηκε να γίνει διασωστικός σκύλος.
Ήρεμος χαρακτήρας, αφοσιωμένος και παθιασμένος για ό,τι έκανε. Ισορροπημένος χαρακτήρας, ικανός 100% για τον ρόλο του διασώστη.
Μαζί λειτουργούσαμε σαν ομάδα.
Μετείχαμε σε αρκετές έρευνες, περπατήσαμε μαζί αρκετά χιλιόμετρα, διασχίζονρας κάμπους και βουνά.
Ήταν παντα εκεί ένας ακούραστος εργάτης, ένας συνεργάτης, ένας συνάδερφος με κοινό σκοπό και στόχο.
Πάντα την προσφορά.
Λένε η ζωή μας κρίνεται απο τον επίλογο, τον απολογισμό μας.
Και αυτός ο επίλογος ήταν βροντερος από θλίψη.
Πολλά τα μηνύματα αγάπης απο τους συναδέλφους πυροσβέστες..
Ευχαριστώ πολύ τον φιλο και συνάδερφο Αντώνη Τσομπανάκη, γιατί πρόσφερε σε αυτήν την ψυχούλα μια δεύτερη αγκαλιά μετά τη συνταξιοδότησή της.
Πήρε ως το τέλος την αγάπη που τόσο έδινε όσο ήταν εν ζωή.
Καλό ταξίδι στο φως.
Πιστεύω ότι κάναμε τα πάντα να σου προσφερουμε μια αξιοπρεπή ζωή, σαν ανταμοιβή στην αγάπη, την προσφορά, και την αφοσίωση που μας έδωσες…», καταλήγει ο κ. Σπηλιωτάκης.
Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο άνθρωπος που είχε αναλάβει τη φροντίδα της «Ελπίδας», ο φροντιστής Αντώνης Τζομπανάκης, την αποχαιρετά με συγκινητικά λόγια:
«Σήμερα νωρίς το πρωί χάσαμε από παθολογικά αίτια μια συνάδελφο, σκυλίτσα-διασώστρια με το όνομα “ΕΛΠΙΔΑ”.
Η Ελπίδα, 12 ετών τύπου γερμανικού ποιμενικού, εκπαιδευμένη στην έρευνα και διάσωση αγνοουμένων, υπηρέτησε για 9 χρόνια το κοινωνικό σύνολο συμμετέχοντας σε πολυάριθμες επιχειρήσεις σε ολόκληρη την περιφέρεια Κρήτης. Στην ενεργό υπηρεσία της ήταν μέλος της 3ης ΕΜΑΚ του Πυροσβεστικού Σώματος και, αφότου αποστρατεύτηκε, η φροντίδα της αναλήφθηκε από έτερο υπάλληλο της 3ης ΕΜΑΚ με κατ’ οίκον φιλοξενία, μιας και ένας σκύλος με τόση μεγάλη προσφορά σε όλους μας δεν άξιζε τίποτα λιγότερο από το καλύτερο.
Κατά την κατ’ οίκον φιλοξενία, επέδειξε χαρακτήρα άξιο της φήμης και της προσωπικότητάς της και αντιμετωπίστηκε ως ισάξιο μέλος της οικογένειάς μας.
“Ελπίδα” είμαστε σίγουροι ότι μόνο κάπου καλά και γαλήνια μπορεί να βρίσκεσαι, και πάνω απ’ όλα σε ευχαριστούμε τόσο για τις υπηρεσίες που προσέφερες αλλά περισσότερο για τη φιλία και την ανιδιοτέλειά σου».
